Investigimi i BIRN/ Gjoba marramendëse e Veliajt për tregtarët ambulantë
Secili banor i Tiranës, ka qenë së paku një herë dëshmitar i atyre skenave, kur fshatarë të zbritur nga rrethinat e kryeqytetit, vrapojnë të trembur, duke mbajtur në dorë ato pak prodhime të bahçeve të tyre, vetëm me frikën se policia mos u rrëmbejë prodhimin, me shitjen e të cilit mbajnë familjen. BIRN i tregonte me dëshmi të dokumentuara këto skena, që janë shembulli më i mirë i forcës së pakompromis së pushtetit ndaj të dobtëve dhe më të pambrojturve. Natyrisht, media investigative jepte edhe argumentat e bashkisë, se përse është ngërthyer në këtë luftë. Dhe po t’i shikosh një e nga një, ato duken logjike. Beteja, “për rrugicat që kërkojnë diell” siç e quajti dikur këtë aksion kryebashkiaku, në pamje të parë, ngjan e shëndetshme për qytetin. Ajo ruan dhe mbron shëndetin e konsumatorit, ajo garanton në parim konkurencën e ndershme, (ku disa paguajnë taksa për shitjen e prodhimeve të tyre, prandaj dhe të tjerët nuk mund ta anashkalojnë këtë) ajo ruan përdorimin e hapësirave publike në mënyrë të barabartë për të gjithë. Deri këtu gjithkush do të duartrokiste. Por, këto parime nuk janë të vlefshme për të gjithë. Nëse prioritar do të qe shëndeti i qytetarëve, ne nuk do të shikonim për shembull me dhjetra betoniera që qarkullojnë gjatë ditës në qytet dhe që e ndosin atë, në mënyrë të frikshme. Nëse, principi i konkurencës së ndershme do të zbatohej gjithmonë, bashkia nuk do të jepte leje ndërtimi në mënyrë flagrante pa konsensusin e pronarit të tokës (lexo këtu denoncimin tek Lapsi.al). Nëse prioritet do të qe ruajtja e hapësirës publike… këtu më mirë të mos japim shembuj se do të ishte qesharake që ky parim të përligjej me çlirimin e trotuarëve nga tregëtarët ambulantë.
