Armand Shkullaku:Policit rilindas nuk i shkon uniforma e xhelatit
Kjo dorëheqje që ngjan e imponuar duket se është me përfitim për kryeministrin. Së pari ai shfryn me sa mundet zemërimin e protestës që shpërtheu dje në Tiranë. Së dyti, nga ana propgandistike ai e shfrytëzon këtë rast për të bërë një asimetri me kundërshtarët e tij politikë, që nuk dhanë dorëheqjen as pas masakrës së 21 janarit. Rama u mundua ta bëjë këtë krahasim edhe gjatë fjalimit të tij, duke përmendur Berishën dhe Bashën. Historia/ Nga justifikimi i dhunës policore te manipulimi i vrasjes së Klodian Rashës Së treti, ai ndihet i lehtësuar se e shfrytëzoi këtë fatkeqësi me një ministër si Lleshaj me të cilin kishte marëdhëni të ftohta. Shumë kohë më parë, ai ka pasur një përplasje verbale me Lleshajn në zyrën e tij, i cili i ka ngritur zërin duke i thënë: “nëse dal nga kjo derë nuk kthehem më pas”. Vrasja policore e tre ditëve më parë i mundëson kryeministrit një oportunitet për të hequr qafe Sandër Lleshajn, pa u trembur se në këtë situatë, presidenti kundërshtar Ilir Meta, mund të mos i dekretojë pasardhësin e tij. Lufta në rrjet/ Pro jetës, apo pro bredhit të djegur plastik Por, ndonëse humbja gjatë rrugës e tre ministrave, njëri pas tjetrit është e rëndë për imazhin e qeverisjes, Sandër Lleshaj po largohet në mënyrë shumë më normale sesa paraardhësit e tij. E vetmja njollë që do ti mbetet atij në ushtrimin e kësaj detyre është fakti se ai e politizoi edhe më tej policinë dhe e ktheu atë një një ushtri militante në favor të forcës politike që drejton vendin. ©Lapsi.al
