Qindra refugjatë sirianë u mblodhën në dy pika kufitare në Turqinë jugore të hënën, duke pritur me padurim kthimin e tyre në shtëpi pas rënies së qeverisë së Bashar Asadit.
Shumë arritën në portat e Cilvegozu dhe Oncupinar në agim, të veshur me batanije dhe pallto. Disa u kampuan pranë barrierave, duke u ngrohur në zjarret e improvizuara. Vendkalimet korrespondojnë me portat Bab al-Hawa dhe Bab al-Salameh në anën siriane.
Ndër ata që prisnin në Cilvegozu ishte 28-vjeçari Muhammed Zin, i cili u largua nga Damasku në vitin 2016 dhe ka jetuar dhe punuar në Stamboll.
“Assad po na qëllonte, po na vriste”, tha ai për Associated Press. “Tani do të kthehem në Siri. Faleminderit Zotit, lufta ka mbaruar.”
Rënia e Asadit ka ngjallur gëzim të gjerë në mesin e 3 milionë refugjatëve sirianë të Turqisë, me shumë njerëz që kanë dalë në rrugët e Stambollit dhe qyteteve të tjera për të festuar. Të dielën, sirianët hoqën flamurin e qeverisë nga Konsullata siriane në Stamboll, duke e zëvendësuar atë me flamurin e opozitës.
Në portën kufitare të Oncupinar, Mustafa Sultan, 29 vjeç, tha se po kalonte në Siri për të gjetur vëllain e tij më të madh, i cili ishte i burgosur në Damask nën sundimin e Asadit.
“Nuk e kam parë për 13 vjet. Burgjet janë boshatisur kështu që unë do të shkoj të shoh nëse ai është gjallë”, tha ai.
Zyrtarët turq nuk kanë thënë se sa sirianë janë kthyer që nga rrëzimi i Asadit të dielën. Por presidenti turk Rexhep Tajip Erdogan tha se numrat do të rriteshin me stabilizimin e Sirisë dhe njoftoi planet për të rihapur një vendkalim të tretë kufitar për të parandaluar bllokimin.
“Ndërsa Siria fiton më shumë stabilitet, me dëshirën e Zotit, kthimet vullnetare, të sigurta dhe të nderuara do të rriten”, tha Erdogan në një fjalim televiziv pas një takimi të kabinetit.
Turqia i priti refugjatët sirianë me krahë hapur në vitet e para të luftës civile të Sirisë që shpërtheu në vitin 2011 – duke u bërë mikpritëse e numrit më të madh të refugjatëve në botë. Ankaraja besonte se konflikti do të përfundonte shpejt dhe fluksi do të ishte i përkohshëm.
