Kryetarja e degës së Caritas në Shqipëri u shpreh kritike për modelin e qendrës së paraburgimit të emigrantëve në Gjadër. “Të jetosh në kafaz nuk është humane” - theksoi drejtuesja e zyrës së organizatës bamirëse, Ariela Mitri, në një diskutim të botuar më 10 korrik në blogun Tra Cielo e Terra”. Referenca ishte për qendrën e përhershme të riatdhesimit (CPR) në Gjadër, e krijuar si rezultat i një Memorandumi Mirëkuptimi midis Italisë dhe Shqipërisë.
“Ju duhet t'u jepni njerëzve një mundësi, shpresë për një jetë më të mirë dhe më të sigurt” - shtoi ajo duke përshkruar aktivitetet e organizatës kishtare gjatë 10 viteve të fundit, në përputhje me ftesën e Papa Françeskut për të mirëpritur, integruar, mbrojtur dhe për të qëndruar pranë emigrantëve.
"Gjadri është një realitet tjetër," - vazhdoi Mitri, duke nënvizuar aspektet e ndryshme të një "modeli pilot që nëse do të funksiononte, do të zbatohej, sipas qëllimeve të atyre që e hartuan, edhe në vende të tjera të Evropës".
Megjithatë, theksoi ajo, ky model "nuk ka të ardhme dhe nuk duhet të ketë një të tillë". Drejtoresha e Caritas theksoi se, "Shqipëria dha tokën, por qeveria në Tiranë nuk ka të bëjë fare me modelin, strukturën dhe kushtet".
"Gjithçka menaxhohet nga Italia", vuri në dukje ajo, "askush tjetër nuk është i përfshirë. Nëse, pas një identifikimi fillestar, merret vendimi që personi duhet të shkojë në Gjadër, atëherë ai dërgohet në atë vend që është një qendër paraburgimi de facto, jo një qendër pritjeje për emigrantë".
Mitri theksoi natyrën "e pazakontë" të një procedure të tillë, "meqenëse, në nivelin ligjor, nëse njerëzit kanë zgjedhur Italinë si destinacion, atëherë ata duhet të vijnë në Itali. Ata nuk mund të zhvendosen. Në rastin e riatdhesimeve, këta duhet të largohen nga Italia, dhe kështu ata duhet të kthehen në Itali dhe prej andej të dërgohen përsëri në vendin e tyre. Kjo lëvizje vajtje-ardhje nuk ka asnjë kuptim".
Kjo praktikë, pa asnjë lloj garancie minimale dhe me kosto më të larta, është "absurde", shtoi ajo. "Po flasim për një model të ngjashëm me atë analog - i cili për fat të mirë nuk u miratua - i diskutuar tashmë kur Mbretëria e Bashkuar donte të dërgonte emigrantë, përfshirë shqiptarë, në Ruandë: diçka skandaloze."
"Pati takime, por më pas ky propozim u la në sirtar," vuri në dukje ajo. "Në këtë rast, në vend të kësaj, Italia ishte më e vendosur, si dhe më e shpejtë dhe donte të sillte menjëherë modelin “Gjadër”. ©LAPSI.al
