Joseph Minala ka kohë që ka dalë nga rrugët e zakonshme të futbollit të madh; tashmë janë tre vite që luan në kampionatin më të lartë të Maltës. Ishte shtatori i vitit 2023 kur, pas një eksperience disa mujore pa sukses në Letoni me Liepajan (vetëm 46 minuta në dy paraqitje), sulmuesi kamerunas u transferua te Sliema Wanderers, duke fituar menjëherë kupën kombëtare malteze në vitin e tij të parë. Më pas kaloi te Gzira Utd dhe që nga viti 2025 luan te Marsaxlokk, një fshat i vogël peshkatarësh në bregdetin jugor të ishullit.
Pikërisht në këtë vend të qetë, të banuar nga 4.000 banorë në zemër të Mesdheut, Joseph ka gjetur atdheun e tij të ri, por mbi të gjitha një pagë që i lejon të vazhdojë jetën dhe të ndihmojë familjen e tij. Mesatarja e pagave në kampionatin maltez është shumë më e ulët se 100 mijë euro në vit; jemi shumë larg qindra mijëra eurove të kohës së Lazios. Të flasësh për Lazion do të thotë të kthehesh pas në kohën kur një Minala shumë i ri u hodh në fushë nga Edy Reja, 15 minuta para përfundimit të ndeshjes Lazio-Sampdoria, në vend të Lulic.
Historia e Joseph Minala: thashethemet për moshën
Ishte 6 prilli i vitit 2014, kështu që Josephi – i lindur në Yaoundé më 4 gusht 1996 – ishte 17 vjeç. Megjithatë, tiparet e fytyrës së tij, më të pjekura në krahasim me moshën e tij, bënë që të shpërthenin thashethemet se ai ishte shumë më i madh në moshë, madje 25 vjet më i madh, me pasojë që në atë moment do të ishte plot 42 vjeç. Hipoteza u hodh nga një faqe interneti afrikane dhe më pas u përhap kudo në mediat dhe rrjetet sociale në Evropë, duke u përplasur mbi karrierën e Minalës dhe duke e kushtëzuar atë rëndë.
“Edhe sot, nëse kërkoni emrin tim në Google, mosha është gjëja e parë që shfaqet”, shpjegon futbollisti kamerunas për “Sportbible”. “Kam dhënë shumë intervista dhe kam arritur shumë objektiva gjatë viteve, por njerëzit preferojnë gjithmonë të përqendrohen te ajo histori. Ndonjëherë më njohin në rrugë dhe më pyesin: ‘Je vërtet ti? Ai që të gjithë mendonin se ishte 42 vjeç?’. Ndoshta shumë njerëz më shohin ndryshe për shkak të asaj që ndodhi. Unë nuk kam bërë kurrë asgjë të keqe”.
Karriera e Minalës nuk mori kurrë hov, deri në mbërritjen në Maltë
Në atë kohë, Minala ndiqej nga klube të mëdha evropiane, por as fakti që agjenti i tij ishte i ndjeri Mino Raiola nuk arriti t’ia largonte dyshimet që penguan karrierën e tij të merrte hov. Lazio mori përsipër kontratën e tij për tetë vite, deri në vitin 2021, ndërkohë që e dërgoi në huazim te Bari, Latina, Salernitana dhe madje edhe te Qingdao Huanghai në Kinë. Në sezonin e fundit kur ishte në listën e pagave të klubit bardhekaltër, Joseph qëndroi pa luajtur, pasi u la jashtë skuadrës. Më pas kaloi si lojtar i lirë te Lucchese në Serie C, e më pas, në vitin 2022, te Olbia në të njëjtën kategori, gjithmonë pa pagesë për kartonin. Përvoja e tij në Itali përfundoi përfundimisht (të paktën deri tani) pas disa muajsh, me zgjidhjen e kontratës në janar të vitit 2023, si paraprirje e përpjekjes së dështuar në Letoni dhe mbërritjes në Maltë, deri te aktivizimi aktual në Marsaxlokk (13 paraqitje, me 2 gola dhe 2 asistime në këtë pjesë të parë të sezonit).
“Isha lojtari i ri më i mirë në Itali, të gjithë flisnin për mua”, thotë sot Minala nga Malta, duke kujtuar atë që ndodhi gjatë asaj periudhe të dhimbshme. “Iu nënshtrova testeve që nuk duhej t’i bëja, vetëm për të vërtetuar se isha një djalë normal, i rritur normalisht. Ishte thjesht ligësia dhe zilia e disa njerëzve në atë periudhë”. Joseph i mohoi të gjitha, Lazio kërcënoi me veprime ligjore kundër kujtdo që kishte vënë në dyshim moshën e tij dhe pak më vonë një hetim zyrtar i Federatës Italiane të Futbollit konfirmoi se ai ishte vërtet 17 vjeç, siç rezultonte në dokumentet e tij zyrtare.
Më shumë se 10 vite më vonë, sulmuesi është i bindur se thashethemet mund të jenë përhapur qëllimisht nga persona të pakënaqur me vendimin e tij për të pranuar ofertën e Lazios në vend të asaj të Napolit, ku kishte kaluar dy muaj në provë. Nëse ka një gabim që mund t’i atribuohet vetes, ai është fakti që nuk i përballoi publikisht akuzat: “Menduam se pas një jave të gjithë do ta kishin harruar. Nuk e morëm mjaftueshëm seriozisht. Besoj se ky ishte gabimi ynë. Mendonim se do të zgjidhej vetë”.
