Një siguri e vetme, një sakrificë e mundshme dhe një nevojë urgjente: të mbulohen 55-60 milionë euro të ardhura më pak për shkak të mungesës së kualifikimit në Champions League përmes shitjeve. Në pritje për të zgjidhur divergjencat me Luciano Spalletti, Damien Comolli e ka shumë të qartë cili do të jetë objektivi i tij kryesor në sesionin e ardhshëm të merkatos: të shesë mirë. Dhe më pas të ketë hapësirë për të riinvestuar me synimin për ta rikthyer Juven fituese në një afat të shkurtër.
Juve, lamtumirë “bankomatit” të Next Gen
Siguria përfaqësohet nga Kenan Yildiz, i vetmi vërtet i pashitshëm në skuadër; sakrifica e mundshme ka fytyrën e njërit mes Bremer, Cambiaso, Thuram dhe Conceiçao, por është te largimet e lojtarëve të tepërt dhe atyre në balotazh që administratori bardhezi do të luajë shumë. Edhe sepse nuk do të mund të mbështetet më te “bankomati i Next Gen”: pasi financoi operacionet hyrëse me shitjet e majme të Huijsen, Soulé, Fagioli dhe, në sesionin e fundit veror, Mbangula dhe Savona, Juve këtë vit nuk do të ketë talente të rinj për t’u sakrifikuar. Për herë të parë që prej krijimit të skuadrës së dytë, në fakt, asnjë lojtar i sektorit të të rinjve nuk arriti të debutonte me ekipin e parë gjatë sezonit. Kështu, Comolli-t nuk i mbetet gjë tjetër veçse të përpiqet të marrë maksimumin nga ata që këtë vit, dhe jo vetëm, kanë zhgënjyer.
Rastet Openda dhe Koopmeiners
Sipas shkallës së vështirësisë, operacioni më i komplikuar do të jetë të rregullohet detyrimi i rëndë i blerjes së Lois Openda, i aktivizuar me arritjen e vendit të dhjetë nga Juventusi. Belgu, që realizoi vetëm 2 gola, luajti vetëm 4 minuta në 11 ndeshjet e fundit dhe u la jashtë listës së Belgjikës për Botërorin, do të figurojë në bilanc për afro 37 milionë euro më 30 qershor, por vështirë se mund të shitet për një shumë të tillë pas një sezoni kaq zhgënjyes. Edhe duke marrë parasysh pagën prej 4 milionë euro neto në vit. Më e lehtë mund të jetë tentativa për të bindur ndonjë klub të investojë te rilançimi i Teun Koopmeiners, edhe pse edhe këtu paga (4.5 milionë) dhe vlera e mbetur kontabël (31 milionë) reduktojnë shumë numrin e pretenduesve. Në të dyja rastet, zgjidhja më e mundshme është një huazim me të drejtë ose detyrim të kushtëzuar blerjeje.
Juve, ku mund të realizojë plusvalenca?
Në këtë skenar, atëherë, është më e parashikueshme që do të tentohet shitja e atyre që kanë një vlerë më të ulët në bilanc: është rasti i Cabal (7.5 milionë), Di Gregorio (11) dhe Zhegrova (12), por mbi të gjitha Gatti (3.6), Miretti (produkt i akademisë) ose Jonathan David (i ardhur me parametër zero), të cilët mund të largohen përfundimisht dhe, mbi të gjitha, të gjenerojnë plusvalenca të konsiderueshme. Ashtu si ndodhi sezonin e kaluar, kur me shitjet e Alberto Costa, Weah, Savona, Mbangula dhe Djalò, Comolli arriti të siguronte mbi 30 milionë euro plusvalenca në bilanc. Këtë vit edhe më shumë, në mungesë të të ardhurave nga Champions, Juve do të duhet ta ndërtojë buxhetin e merkatos duke shitur mirë.
