Beukema, çfarë turpi në minutën e 89’: duhej të mbronte avantazhin, fundos Napolin me simulimin e tij

Sam Beukema ishte futur në fushë për të mbyllur hapësirat në mbrojtjen e Napolit. Në vend të kësaj, i la ato plotësisht të hapura. Në minutën e 89’, Napoli-Roma ishte 3-2. Allegri e kishte aktivizuar në vend të Badiashile, i cili ishte dëmtuar. Beukema nuk arriti të ruante vendosjen e ulët të mbrojtjes, doli shpesh në mënyrë të gabuar nga pozicioni dhe u ndëshkua në aksionin e golit të Soulé. Por edhe më e rëndë ishte ajo që bëri, ose më saktë nuk bëri, në dy golat e shënuar nga Balerdi. Kishte vetëm një detyrë: të qëndronte ngjitur me kundërshtarin dhe të bënte gjithçka për të mbrojtur atë rezultat, që kishte një vlerë të jashtëzakonshme. Ai bëri të kundërtën. U mor me aktrim.

Gjithçka nisi kur u rrëzua për herë të parë pranë zonës së tij të rreptësisë. Më pas, kur Castro kaloi pranë tij, u zhyt në një simulim të turpshëm. Kontakti i parë me Balerdin ishte qesharak. U prek lehtë, asgjë më shumë. Kishte humbur kohën dhe kishte humbur kundërshtarin që duhej të markonte. Mbrojtësi e kuptoi këtë dhe u rrëzua përtokë. Simuloi një faull që nuk ekzistonte dhe qëndroi aty, duke parë arbitrin Colombo me shpresën se do të dëgjonte fishkëllimën që do ta anulonte aksionin. Që do ta shpëtonte nga përgjegjësia, edhe pse sigurisht nuk ishte i vetmi fajtor, por mbante një pjesë të madhe të saj. Por arbitri nuk u mashtrua. E la lojën të vazhdonte dhe bëri mirë.

“Goli i 3-3? Beukema fillimisht rrëzohet në tokë, pastaj ngrihet dhe rrëzohet përsëri”, analizoi Marelli në DAZN. “Balerdi e mbulon me trupin e tij Beukemën, i cili humbet kontaktin me lojtarin, sepse është në tokë, ndërsa Balerdi kërcen i vetëm. Ka një lëvizje të lehtë të krahut të djathtë të lojtarit të Romës, por ai e prek me krah. Kontakti i vetëm që shoh është krah me krah, një kontakt shumë i lehtë. Nuk ka arsye të mjaftueshme për ta thirrur arbitrin në monitor për një rishikim në fushë”, shpjegoi ai. Dhe pikërisht aty gjithçka shkoi keq për Napolin.

Aksioni vazhdoi dhe topi mbërriti te Wesley, në krahun e djathtë. Beukema, sikur të ishte ringjallur, u ngrit menjëherë në këmbë, si të mos kishte ndodhur asgjë. E kuptoi gabimin dhe tentoi të kthehej te Balerdi, por ishte tepër vonë. Shumë vonë. Balerdi kishte fituar tashmë kohën e duhur, u shkëput i vetëm brenda zonës së vogël dhe shënoi golin e barazimit 3-3. Beukema ndodhej një metër e gjysmë larg, duke parë topin që përfundonte në rrjetë. Dhe çfarë bëri më pas? U rrëzua përsëri kur Castro kaloi pranë tij. Ishte hera e dytë. Priti që VAR-i të jepte një sinjal, sikur rrëzimi dy herë ta bënte të vërtetë faullin e parë. Kontrolli ishte i shpejtë, kontakti minimal dhe goli u konfirmua. E bëri një gabim të madh, krejtësisht pa arsye. Nuk ishte fat i keq. Ishte çmenduri e pastër.

Në minutën e 89’, kur je në avantazh dhe ke tri pikë në lojë, nuk duhet të kërkosh arbitrin. Duhet të kërkosh kundërshtarin që ke për detyrë të markosh. Duhet ta kapësh, ta ndalosh, madje edhe të rrezikosh një karton të verdhë. Çfarëdo gjëje, por nga zona jote nuk duhet të kalojë asgjë. Dhe që të përfundosh në tokë në atë moment, duhet të të ketë kaluar sipër një kamion. 

Fabio Bazzani e tha më mirë se kushdo tjetër: “Futet në fushë për të mbrojtur avantazhin 3-2 dhe çfarë bën? Rrëzohet, ngrihet, pastaj rrëzohet përsëri pas një kontakti të lehtë dhe humbet kundërshtarin që duhet të markojë. Por çfarë është kjo? Që të rrëzohem, duhet të më kalojë sipër një tank. Mungesë agresiviteti”, ishin fjalët e ish-futbollistit, që komentoi ndeshjen në “Maradona”. Gjithçka qëndron pikërisht aty. Mungesë agresiviteti dhe përpjekje për t’ia hedhur me pak dinakëri, në vend që të përqendrohej te kundërshtari. Është e vështirë të dihet se çfarë i kaloi në mendje, por Beukema nuk është një futbollist pa përvojë. Me sa duket, mendoi për trukun në vend që të mendonte për lojtarin që duhej të markonte. Dhe në këtë mënyrë e fundosi Napolin.